طراحی وب سایت

خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران
سرویس: جامعه اطلاعاتی -فناوری اطلاعات
اگر کاربران اینترنتی در چین واژه ی استقلال تبت یا جنبش های خواهان دموکراسی را جست وجو کنند با صفحه ی سیاهی با مضمون صفحه ی قابل نمایش نیست، روبه رو می شوند؛ این بازتابی از دنیای خفقان آور، مرموز و گاهی خطرناک سانسور اینترنت در چین است؛ با این که کشورهای زیادی در دنیا به سانسور اینترنت مبادرت می کنند اما هیچ کشوری در این زمینه همانند چین نیست.
به گزارش سرویس فن آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بیش از یک دهه است که دولت چین در حال طراحی سیستمی به نام فایروال بزرگ (great firewall) برای فیلتر ترافیک اینترنت بوده است.
بر اساس اعلام وزارت صنعت اطلاعات چین، سازمانی که بر ترافیک اینترنت نظارت می کند، این اقدامات به منظور حفاظت از کودکان و سایر کاربران اینترنت از محتوای غیرمجاز و نامناسب به کار بسته شده است.
بیانیه ی ارسال شده در مرکز گزارش اطلاعات غیرقانونی اینترنت چین (ciirc) اظهار دارد که این مرکز از زمان تاسیس، بیش از سی هزار نامه از مردم دریافت کرده که بیش تر آن ها از طرف والدین و معلمان ارسال شده است و این نامه ها موفقیت ciirc را مورد ستایش زیادی قرار می دهند.
از سوی دیگر سازمان های مدافع حقوق بشر و مخالفان چینی تاکید دارند که فیلتر و مسدود کردن برخی محتواهای اینترنتی خاص سانسور است و کسانی که تلاش می کنند راهی برای عبور از فایروال بزرگ بیابند به ناحق مجازات می شوند.
دولت کمونیستی در پکن با افزایش تنش های سیاسی در آستانه ی بازی های المپیک پکن در حال تشدید تلاش های خود برای کنترل مطالبی است که شهروندان این کشور در اینترنت می خوانند یا در مورد آن ها بحث می کنند و
با توجه به آغاز بازی های المپیک پکن در هشتم ماه اوت، سیاست های اینترنت چین تحت موشکافی دقیق و شدیدتری قرار گرفته اند.
در اول ماه آوریل کمیته ی بین المللی المپیک (ioc) از چین درخواست کرد اینترنت را در طول برگزاری بازی های المپیک باز بگذارد تا خبرنگاران همانند بازی های قبلی بتوانند فعالیت کنند.
دولت چین ioc را مطمئن ساخت که پیش از آن برخی از سایت ها را از فیلتر خارج کرده و مطبوعات می توانند دسترسی بدون مانعی به اینترنت داشته باشند.
وان گانگ، وزیر فن آوری چین، در ماه می ضمن دفاع از محدودیت های اینترنتی به عنوان ضرورت برای حفاظت از شهروندان این کشور، اظهار کرد: چین تا حد امکان دسترسی به اینترنت را تضمین خواهد کرد و به تازگی این وزارتخانه به سازمان های امدادرسان، منابع خبری و کسانی که از زلزله عظیم در استان سی شوان آسیب دیده اند، اجازه دسترسی باز به اینترنت داد.
اما به گفته کریس بوید، مدیر پژوهش نرم افزارمخرب در facetime communications، بازی های المپیک هم به نااطمینانی در مورد دسترسی به اینترنت در چین اضافه کرده اند.
کنترل اینترنت به چالش عظیمی برای دولت چین تبدیل شده است؛ چین از سال 1998 میلیاردها دلار صرف نظارت بر اینترنت کرده و دسترسی داخلی به سایت هایی را که غیرمجاز دانسته، محدود کرده است و کاربران در فاصله ی یک روز تا روز بعد نمی توانند مطمئن باشند چه وب سایت هایی قابل دسترس خواهند بود.
ویکی پدیا، فیلکر و سایت های cnn ، msnbc، بی بی سی نیوز و بسیاری دیگر مسدود و سپس از مسدود شدن درآمده اند.
یوتیوب یکی از سایت هایی است که بیش تر مواقع محدود است. این سایت در ماه مارس و پس از نمایش صحنه هایی از خشونت های رخ داده در تبت مسدود شد.
همچنین دسترسی به مقالات مختلف در ویکی پدیا به صورت روزانه تغییر می کند. فیلترهای در سطح ملی نیز در جریان نشست ها یا فعالیت های سطح بالای سیاسی مانند کنگره خلق ملی گزارش شده است.
در مورد وبلاگ ها نیز مسدود کردن برخی از محتواهای آن ها قبل از برخورد با فایروال بزرگ از سوی ارایه کنندگان خدمات اینترنتی غیرمعمول نیست زیرا این شرکت ها برای هرگونه محتوای ارسال شده از سوی مشترکانشان که دستورالعمل دولت را نقض می کنند مسوول شناخته می شوند.
فایروال بزرگ چین که به طور رسمی پروژه سپر طلایی نامیده می شود خیلی پیچیده تر از یک فایروال استاندارد بوده و پیشرفته ترین سیستم فیلترینگ دنیا شناخته شده است.
این کشور کمونیستی در حدود سی هزار نفر را به کار گرفته تا در اینترنت به تجسس پرداخته و کلیه اطلاعاتی که به این کشور وارد یا از آن منتشر می شوند را تحت نظارت قرار دهند.
اگر محتواهای فیلترشدنی یافته شدند، ممکن است با مسدود شدن ip یا آدرس dns یا با مسدود کردن کلید واژه ها از طریق اسکن صفحات فیلتر شوند.
نرم افزار ویژه نیز برای تقاضاهای http برای آدرس های urls مورد استفاده قرار می گیرند و صفحات منفرد را بر پایه کلید واژه های موجود طبقه بندی می کنند.
وقتی یک سایت یا یک صفحه موجود در یک سایت مسدود می شود، هیچ بیانیه رسمی یا پیامی وجود ندارد. سایر کشورهایی که اینترنت را سانسور می کنند به طور معمول پیامی را ارسال می کنند تا کاربران را از محدودیت مذکور مطلع سازند.
به عنوان مثال اگر کاربر بر روی وب سایتی کلیک کند که در امارات متحده عربی ضد اسلامی دانسته شده با پیامی به این مضمون که معذرت می خواهیم، سایت که خواهان بازدید از آن هستید به دلیل محتوای مغایر با ارزش های مذهبی، فرهنگی، سیاسی و اخلاقی در امارات متحده عربی مسدود شده مواجه می شود.
تمامی کاربران اینترنت چین به هنگام اتصال به اینترنت باید از اسم واقعی خود استفاده کنند. در عمل هر کسی به سادگی قابل شناسایی نیست اما ispها ملزمند اطلاعات مهم مانند مشخصات، طول مدت بازدید و فعالیت های تمامی کاربران خود را ثبت و برای حداقل 60 روز نگهداری کنند.
کافی نت ها که مهم ترین مکان های دسترسی به اینترنت برای بسیاری از چینی ها هستند نیز در این نظارت مسوول هستند.
بر اساس گزارش سازمان خبرنگاران بدون مرز(rsf)، در حدود 52 مخالف اینترنتی در سال 2006 در چین زندانی شدند که شماری از نویسندگان و خبرنگارانی که به دلیل فاش شدن اطلاعات ایمیل شخصی شان توسط یاهوی چین مجرم شناخته شدند شامل آن ها هستند.
به تازگی یک خبرنگار چینی به نام شای تائو به دلیل ارسال یک نسخه از دستور دولت برای ممنوع کردن رسانه های چینی از یادآوری پانزدهمین سالگرد کشتار میدان تیان آن من زندانی شد.
با وجود منابع عظیمی که دولت چین در زمینه محدودیت های اینترنتی و پیچیدگی سیستم فیلترینگش به کار بسته، گذشتن از آن تقریبا ساده است.
راه آن در پنهان کردن منبع، مقصد یا محتوا یا انتقال به وسیله رمزنگاری همچون از طریق یک vpn یا پراکسی سرور است.
استفاده از شبکه خصوصی مجازی یا vpn یا رمزنگاری ترافیک مانند پروتکل های ssh یا ssl / tls می تواند بازرسی بسته داده ها را فریب دهد.
نرم افزار ارسال ایمیل های بی نام و نشان یا همان remailer که شبیه پروکسی سرورها هستند، می توانند ترافیک ایمیل را بی نام کنند.
بر اساس گزارش سفارت آمریکا در چین، متداول ترین روش برای عبور از فیلتر سایت استفاده از یک پروکسی سرور برای اتصال به سیستم دیگر در خارج از چین است.
این روند کند بوده و دولت چین بسیاری ازپروکسی سرورها را فیلتر می کند اما بسیاری از پروکسی ها آزاد و بدون بررسی می مانند از این رو بیش تر مورد علاقه هکرها و دانشجویان چینی هستند.
vpnها راه کار پیشرفته تری هستند اما هزینه آن ها که معمولا 40 دلار در سال یا بیش تر است آن ها را فراتر از دسترسی بیش تر شهروندان چینی طبقه کارگر قرار داده است، در نتیجه vpn ها بیشتر توسط شرکت ها استفاده می شوند.
یک خبرنگار آمریکایی در مقاله ای که در ماهنامه ی آتلانتیک به چاپ رسید ضمن بررسی سانسور اینترنت در چین استدلال کرد دولت این کشور اهمیتی نمی دهد که شهروندان عادی بتوانند به مقالات مورد بحث در ویکی پدیا دسترسی یابند یا نه بلکه هدف آن دشوار ساختن دسترسی به این گونه مطالب است تا اکثر مردم برای مشاهده آن ها به خود زحمت ندهند.

منبع : ایسنا - خبرگزاری دانشجویان ایران  تاریخ : 25   خرداد   1387  شاخه : اینترنت